Niet vechten

donderdag 26 maart – 14:55 uur
Wierum, Friesland, Nederland
dag 7 gezamelijke thuisisolatie

“Hoe gaat ’t daar?”
– Ik heb al 2 woorden!!! en jij??
“nul”

Vol vertrouwen was ik toen een vriend in Italië me op het hart drukte vast voorbereidingen te treffen voor thuisisolatie.
“Maak lijstjes met wat je kunt en wilt doen Tessa. Het fucked met je hoofd. Geloof me. Je gaat ze nodig hebben.”
Ik had vertrouwen in mijzelf. Lijstjes zijn mijn leven. Voorraad genoeg dus ik maakte me geen zorgen.

Terwijl ons een week later vooral op het hart werd gedrukt goed onze handen te wassen werden mijn aankomende opdrachten afgezegd. In twee dagen tijd verdween niet alleen mijn inkomen maar ook mijn onderdak voor de komende maanden.
En daarmee dus ook elke goede reden om me nog op straat te begeven.
Ik gaf me over. Thuisisolatie.
Vol vertrouwen ook hier maar het beste van te maken.

Flextukker als ik ben maakte ik meteen een goede thuiswerkplek.
Ha! Wat voelde ik me cool om hoe ik dit aan pakte. Verantwoordelijk ook omdat ik goed geluisterd had. Mijn lijstje legde ik vast klaar.

Kluizenaar klinkt mij als een prima baan dus ik gaf mezelf de middag vrij om uit te kijken naar al het werk wat dan straks in ieder geval gedaan zou zijn.

Maar de volgende dag begon het drie dagen huilen. Was mijn frustratie op een gevaarlijk hoog niveau en was boosheid mijn belangrijkste emotie.

Ik klaagde. Dat mijn lijstje niet hielp. Dat het geen zin had. Dat het niet lukte. Hoe moest het nou.
Maar daar kwam het volgende advies. Stop met vechten.

En nouja, ik luister altijd heel goed. Sta bekend om het opvolgen van adviezen.
Mijn vol vertrouwen gecreëerde werkplek is door de katten gebruikt. Ik zat ernaast (stop met vechten), uit het raam staren (stop met vechten), te praten met vrienden over de hele wereld. Ik tekende. Vertelde mezelf nogmaals niet te vechten. Staarde naar buiten. Huilde. Van frustratie en radeloosheid. Maar nog vaker van lieve opmerkingen en aangeboden hulp.

We zijn dik twee weken (en meer) verder. Omdat ik naast flextukker ook Houseless not Homeless ben verliet ik Enschede. Groeps quarantaine samen met twee vrienden in het huis met de vlaggen aan zee.

Het gaat moeizaam. Het werken. En in stukjes.

Maar het beste advies wat ik kreeg bleek niet vechten. Dus dat doe ik.
Niet vechten.

vrijdag 27 maart – 23:25 uur
Wierum, Friesland, Nederland
dag 8 gezamelijke thuisisolatie

“Ik ben klaar Tessa!!!!”
– Ik bijna!!

maandag 6 april – 15.12
Wierum, Friesland, Nederland

Niet gevochten. Toch mooi klaar.

Hoe vergaat jou het thuiswerken? Laat het ons weten via info@flextukkers.nl.

foto: Wendy van Til

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *